Hoe was Nieuw-Zeeland?

Zonsondergang bij Milford Sound, Nieuw-Zeeland

Zoals beloofd, een followup over mijn reis naar Nieuw-Zeeland! Na een ontzettend lange en vermoeiende reis en drie aparte vluchten konden we eindelijk zeggen dat we in Nieuw-Zeeland waren. Ondertussen stond mijn familie al een uur op het vliegveld op ons te wachten, maar de douanecontrole maakte het er ook niet beter op. Ik was aardig benieuwd – familie die ik meer dan 9 jaar niet had gezien stonden opeens gewoon naast je. Da’s erg bijzonder 

Van een drie weken durende vakantie heb ik geen enkele dag rust gehad (en maar goed ook!) Elke dag gingen we wel ergens heen, meestal in de vorm van een daytrip, of gewoon de stad in om daar iets te gaan doen. En natuurlijk met z’n allen kerst gevierd, maar dan net ietsje anders; namelijk met een temperatuur van 25 graden in de volle zon met de barbeque aan, in plaats van  voor de kachel. Nogal een verschil met Nederland op dat moment!

Roadtrip

Het toppunt van die drie weken aan de andere kant van de wereld was de roadtrip die we met z’n tweeën hebben gemaakt, waarbij het plan was om in een kleine week een grote ronde te maken om het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. Van tevoren hadden we een route uitgestippeld die langs zo veel mogelijk van de mooiste en meest interessante plekken van Nieuw-Zeeland kwam. Toen de kerst eenmaal gevierd was en alle kampeerspullen verzameld waren konden we eindelijk onderweg.

Op dag 1 (Christchurch -> Hokitika) zijn we vroeg vertrokken richting Arthur’s Pass om zo aan de westkust van Nieuw-Zeeland te belanden. In de eerste instantie zagen we nog wat op tegen alle steile wegen die we onvermijdelijk zouden tegenkomen, maar na een paar uurtjes rondkarren waren we aardig gewend. Eenmaal aan de westkust zijn we richting het noorden naar het dorpje Punakaiki gegaan, waar je de Pancake Rocks vindt – Enorme rotsen in zee die iets weg hebben van enorme stapels pannenkoeken. Na Punakaiki zijn we weer omgedraaid en naar het zuiden richting Hokitika gereden, waar we ook zouden slapen. Eenmaal op de camping aangetroffen krijg je meteen een enorm mooi uitzicht over Lake Mahinapua voorgeschoteld, en de zonsondergang maakte het er ook niet minder mooi op:

Lake Mahinapua, Nieuw-Zeeland
Lake Mahinapua, Nieuw-Zeeland

Dag 2 (Hokitika -> Wanaka) zou een lange dag worden met een boel bestemmingen op de planning. Als eerste de Franz Josef-gletsjer, een van de twee grote gletsjers aan de West Coast. Daar hebben we uiteindelijk een stop van ruim drie uur gemaakt, omdat er rondom de gletsjer ook veel te zien en te doen was. Groot verschil dat je overal merkt is dat het water kraakhelder is; iets dat je in Nederland niet of nauwelijks ziet. Na Franz Josef gingen we verder richting het zuiden naar Jackson Bay: een klein vissersdorpje waar zich volgens de Lonely Planet-gids een restaurantje bevond. Bij aankomst bleek Jackson Bay wel erg klein (20 huizen is een ruime schatting…) maar het restaurantje was er en viel helemaal niet tegen. Vervolgens zijn we met enige haast doorgereden richting Haast Pass (jaja) om vervolgens pas rond 21:00 in Wanaka terecht te komen. Even leek het erop dat we geen ‘gewone’ camping zouden vinden, maar met een hoop geluk konden we om 10 uur nog ons tentje opzetten.

Milford Sound was op dag drie onze eindbestemming, wat ook meteen het uiterste punt van onze route markeerde. Een rit van 350 kilometer, dus aardig veel, maar goed te doen aangezien we ook vroeg vetrokken. Na een korte stop in Te Anau rond het middaguur kwamen we op de highway richting Milford Sound terecht. Dit is wat mij betreft een van de mooiste plekken ter wereld – de uitzichten die je tijdens de weg naar Milford voorgeschoteld krijgt zijn gewoon spectaculair. Overal zie je bergen en sneeuwtoppen, en watervallen uit de bergwanden zijn er ook ontelbaar veel. Eenmaal in Milford Sound zelf aangekomen kwamen we tot de conclusie dat we in de auto moesten slapen. Niet de meest comfortabele nacht, maar da’s denk ik de tradeoff bij het bezoeken van zo’n mooie plek?

Milford Sound, Nieuw-Zeeland
Milford Sound, Nieuw-Zeeland

Nadat we op dag 4 in de ochtend al een bootcruise over Milford Sound hadden gemaakt zijn we rond 12:00 aan de terugweg van de route begonnen, met als eindbestemming voor de dag Queenstown, waar we de volgende morgen in tandem een bungeejump gingen maken. In Queenstown is het vooral in het hoogseizoen enorm druk, dus waren we enigszins bang dat we misschien geen kampeerplek zouden vinden, maar de drukte op de camping die we hadden uitgekozen bleek enorm mee te vallen, en daarnaast was het er wederom ontzettend mooi.

Lake Moke, Queenstown, Nieuw-Zeeland
Lake Moke, Queenstown, Nieuw-Zeeland

De volgende ochtend werden we gewoon wakker in de vrieskou! That’s New Zealand for you – van ‘microklimaten’ is het land niet vreemd. Een paar uur later was het weer vrolijk 20 graden, dus de schade was te overzien. Erger was dat we binnen 2 uur ruim 300 meter de diepte in zouden storten bij de Nevis Swing. Dat was zonder twijfel het meest spannende dat ik ooit heb gedaan. De adrenaline op het moment dat je op zo’n enorme hoogte boven de vaste grond hangt is gewoon niet te beschrijven. Na de sprong werden we weer uit de bus gegooid in Queenstown waar we nog een uurtje hebben rondgehangen, om vervolgens weer verder noordwaars te rijden. De laatste toeristische stop was bij Mount Cook, waar we ongeveer een half uurtje tegen de grootste berg van NZ op hebben gekeken. Daarna zijn we bijna zonder te stoppen doorgereden richting Christchurch, omdat we graag oud en nieuw wilden vieren met onze familie. En toen waren we om 21:00 op 31 december weer thuis, net op tijd!

In de laatste week van de reis hebben we ook zeker niet stilgezeten en hebben we nog elke dag tripjes gemaakt en zoveel mogelijk dingen met familie en vrienden gedaan. Aan alles komt echter een einde, en sneller dan gehoopt moesten we weer afscheid nemen en richting Nederland vertrekken.

Al met al kan ik zeggen dat het sweet as was. Ik heb m’n tijd daar optimaal besteed en ben blij dat ik zo veel van het land hebben kunnen zien en zo veel met familie heb kunnen doen in zo’n korte tijd. Het blijft een enorm mooi land met enorm aardige en fijne mensen! Ik probeer nu alweer te bedenken en te plannen wanneer ik terug kan gaan, haha. Gelukkig zitten ze daar ook niet stil en doen ze stiekem wel moeite om ook weer een keer naar Nederland te komen 

One thought on “Hoe was Nieuw-Zeeland?”

  1. Een mooi reisverslag. Je bent weer heel wat ervaringen rijker. Je hebt die roadtrip met z’n tweeën gedaan. Wie was je reisgenoot? Ik mis ook een foto van de sprong bij de Nevis swing. succes met je volgende avonturen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.